Waarom je grootste prestaties beginnen met afwijzingen, hoe beoordelingsvermogen wint van hard werken, en: 95 procent van onze defensie-invoer lekt weg naar Amerika.
Het punt van de column is juist dat je zoveel niet ziet op social media uitlatingen, wat net zo goed geldt voor strak gecureerde ‘ik faalde en toen overwon ik’ post. Volgens mij word er niet ontkend dat dit stukje ook gecureerd is. Wat er achterblijft is dat geschreven uitlatingen (waar dan ook) misschien veel op een dagboek zijn gaan lijken, maar dat ze het niet zijn.
Ik snap je punt, Erwin, maar vanuit een positie van succes je succes delen is ook niet zo symphatiek. Zo blijft er voor de succesvolle autobiograaf wel weinig over.
Vroeg me al af waar je was vorige week! Interessant stuk weer. Een afwijzing die ik erg jammer vond, was dat ik niet meer mee mocht doen in de derde ronde van de schrijfclub van school, omdat ik naar klas zes ging en het project dus niet af zou kunnen maken. Dat vond ik echt heel jammer. Verder heb ik nog niet veel met afwijzingen te maken gehad.
Dank je wel voor het delen! Hoe kijk je nu terug op die afwijzing; heeft het denk je een negatief effect gehad op je zelfvertrouwen, een positief effect op je weerbaarheid, en hoe verhouden die effecten zich tot elkaar?
Nooit weet ik niet zeker, maar absoluut veel later. Dan had ik denk ik mijn junior-medior tijd gewoon gewerkt. Terwijl mijn advies nu zou zijn: ga direct ondernemen na je studie, of beter nog tijdens je studie.
Goede boodschap, en het benadrukt voor mij vooral dat jezelf vergelijken met anderen zo kwalijk is omdat je altijd maar een topje van de ijsberg ziet. Een heel gepolijst, schitterend in de zon gelegen, topje.
Knap staaltje fietswerk, ik doe het je niet na. Zit eigenlijk nog middenin de meest recente mislukking, gedwongen vertrek bij een organisatie waar ik graag werkte door tekort aan financiering. Dus ik ben nu bezig met het vernederingsritueel wat nieuw werk zoeken heet. Wat het me gaat brengen moet ik nog even afwachten denk ik.
Een andere, iets minder serieuze mislukking kwam toen ik een paar jaar geleden voor het eerst deelnam aan het pianoconcert van de muziekschool waar ik les had, als een van de weinige volwassenen leerlingen tussen een hele boel kinderen die overigens veel beter waren dan ik, en een kleine blackout kreeg op het podium. Ben opnieuw begonnen en heb het toch met horten en stoten uitgespeeld met het zweet op de rug en waarschijnlijk een rood hoofd maar goed achteraf was het toch een leuke ervaring. Ik heb daarna nog een paar keer meegedaan aan zo'n optreden met telkens iets minder zenuwen. Het blijkt dus toch waar wat ze zeggen: oefening baart kunst.
Brugklas: schooltoneel. Best dom van ze, ik was vast heel leuk geweest.
Vijfde klas VWO: afgewezen voor solo rol in zangkoor. Wel terecht want ik kan geen toon houden
Als 18 jarige: Afgewezen voor sollicitatie naar au pair plaats in Zweden. Na 6 weken belden ze of ik tóch wilde komen. Eerste au pair was weg gelopen. Heel jaar in Zweden gebleven en mooie tijd gehad.
Als 20 jarige: Negatief voortgangsadvies op HBO-V na behalen propedeuse met prachtige cijfers. Vind ik nog steeds volkomen belachelijk, maar snap wel wat erachter zat (tenminste dat denk ik). Van deze best tijd last gehad.
Jeetje, denk dat ik eigenlijk een heel CV kan vullen…
Gelukkig is alles toch nog goed gekomen met me. Vind ik zelf dan hè.
Haha ik heb m'n mislukkingen in Claude Opus gezet en gevraagd om het te formatteren, maar het is een PDF. Ik denk dat Claude wel een mooi .docx template kan maken als je hem een screenshot voert :)
Heftig om als lichte roeier selectie te lopen tussen al dat zware geweld. Werd er bij de selectie ook rekening gehouden met gewicht of moest je gewoon je 2k-tijd zo laag mogelijk krijgen?
Mooie column, is het inderdaad een column of een essay of …. Zeer herkenbaar, de “ik ben zo gelukkig, zo succesvol etc. ” stories op social media. Lekker tegengeluid dit, daar hou ik van. Ga zo door, ik ga je volgen.
Ik snap de praktische overwegingen nu wel. Geen negatief effect op mijn zelfvertrouwen, het lag immers niet aan mijn schrijven, maar aan mijn leeftijd/klas. Weerbaarheid vind ik een lastige. Ik merk niet heel veel verschil, geloof ik. Mocht trouwens nog wel meedoen aan een ander schrijfproject, dus dat hielp!
Maar wat jij doet zie je wel veel: een mislukking delen vanuit een positie van succes.
Fair, ik zal m’n volgende mislukking-zonder-succes hier ook delen :)
Terecht punt! Heel LI staat hier mee vol
Het punt van de column is juist dat je zoveel niet ziet op social media uitlatingen, wat net zo goed geldt voor strak gecureerde ‘ik faalde en toen overwon ik’ post. Volgens mij word er niet ontkend dat dit stukje ook gecureerd is. Wat er achterblijft is dat geschreven uitlatingen (waar dan ook) misschien veel op een dagboek zijn gaan lijken, maar dat ze het niet zijn.
Ik snap je punt, Erwin, maar vanuit een positie van succes je succes delen is ook niet zo symphatiek. Zo blijft er voor de succesvolle autobiograaf wel weinig over.
Vroeg me al af waar je was vorige week! Interessant stuk weer. Een afwijzing die ik erg jammer vond, was dat ik niet meer mee mocht doen in de derde ronde van de schrijfclub van school, omdat ik naar klas zes ging en het project dus niet af zou kunnen maken. Dat vond ik echt heel jammer. Verder heb ik nog niet veel met afwijzingen te maken gehad.
Dank je wel voor het delen! Hoe kijk je nu terug op die afwijzing; heeft het denk je een negatief effect gehad op je zelfvertrouwen, een positief effect op je weerbaarheid, en hoe verhouden die effecten zich tot elkaar?
Een ontslag leidde tot het bedrijf wat ik nu bijna 16 jaar heb 😄
Wat vet! Was je het bedrijf denk je ook begonnen als je nooit ontslagen was?
Nooit weet ik niet zeker, maar absoluut veel later. Dan had ik denk ik mijn junior-medior tijd gewoon gewerkt. Terwijl mijn advies nu zou zijn: ga direct ondernemen na je studie, of beter nog tijdens je studie.
Linker shifter heeft een flinke klap gehad ;). Cool dat je ultra's fietst! Zeer effectieve manier om jezelf te leren kennen en grenzen te verleggen.
haha goed gezien
Goede boodschap, en het benadrukt voor mij vooral dat jezelf vergelijken met anderen zo kwalijk is omdat je altijd maar een topje van de ijsberg ziet. Een heel gepolijst, schitterend in de zon gelegen, topje.
Spijker op z'n kop!
Dus je volgende nieuwsbrief wordt écht goed? ;)
Haha, brandstof
Knap staaltje fietswerk, ik doe het je niet na. Zit eigenlijk nog middenin de meest recente mislukking, gedwongen vertrek bij een organisatie waar ik graag werkte door tekort aan financiering. Dus ik ben nu bezig met het vernederingsritueel wat nieuw werk zoeken heet. Wat het me gaat brengen moet ik nog even afwachten denk ik.
Een andere, iets minder serieuze mislukking kwam toen ik een paar jaar geleden voor het eerst deelnam aan het pianoconcert van de muziekschool waar ik les had, als een van de weinige volwassenen leerlingen tussen een hele boel kinderen die overigens veel beter waren dan ik, en een kleine blackout kreeg op het podium. Ben opnieuw begonnen en heb het toch met horten en stoten uitgespeeld met het zweet op de rug en waarschijnlijk een rood hoofd maar goed achteraf was het toch een leuke ervaring. Ik heb daarna nog een paar keer meegedaan aan zo'n optreden met telkens iets minder zenuwen. Het blijkt dus toch waar wat ze zeggen: oefening baart kunst.
Nou hier komen mijn eerste paar afwijzingen:
Brugklas: schooltoneel. Best dom van ze, ik was vast heel leuk geweest.
Vijfde klas VWO: afgewezen voor solo rol in zangkoor. Wel terecht want ik kan geen toon houden
Als 18 jarige: Afgewezen voor sollicitatie naar au pair plaats in Zweden. Na 6 weken belden ze of ik tóch wilde komen. Eerste au pair was weg gelopen. Heel jaar in Zweden gebleven en mooie tijd gehad.
Als 20 jarige: Negatief voortgangsadvies op HBO-V na behalen propedeuse met prachtige cijfers. Vind ik nog steeds volkomen belachelijk, maar snap wel wat erachter zat (tenminste dat denk ik). Van deze best tijd last gehad.
Jeetje, denk dat ik eigenlijk een heel CV kan vullen…
Gelukkig is alles toch nog goed gekomen met me. Vind ik zelf dan hè.
Oeh wat ben je gaan doen/studeren ipv verpleegkunde? ❤️
Onironisch gezien vind ik het format voor je cv heel pleasing, zou je een bewerkbare versie willen dm’en ??
Haha ik heb m'n mislukkingen in Claude Opus gezet en gevraagd om het te formatteren, maar het is een PDF. Ik denk dat Claude wel een mooi .docx template kan maken als je hem een screenshot voert :)
Is het hele punt niet dat je eerst lekker zelf gaat falen met je unpleasing huidige CV format ;) Put in the work baby!
Shit you got me there
Wat een heerlijke levensles
Mijn partner en ik vieren onze mislukkingen graag met een etentje! Werkt ook heel goed.
Heftig om als lichte roeier selectie te lopen tussen al dat zware geweld. Werd er bij de selectie ook rekening gehouden met gewicht of moest je gewoon je 2k-tijd zo laag mogelijk krijgen?
Kudo's hiervoor 💪🔥❤️. En tbh wel n mooie zin van de debatclub 😂👌👌👌👌 (orgel)
Mooie column, is het inderdaad een column of een essay of …. Zeer herkenbaar, de “ik ben zo gelukkig, zo succesvol etc. ” stories op social media. Lekker tegengeluid dit, daar hou ik van. Ga zo door, ik ga je volgen.
Ik snap de praktische overwegingen nu wel. Geen negatief effect op mijn zelfvertrouwen, het lag immers niet aan mijn schrijven, maar aan mijn leeftijd/klas. Weerbaarheid vind ik een lastige. Ik merk niet heel veel verschil, geloof ik. Mocht trouwens nog wel meedoen aan een ander schrijfproject, dus dat hielp!