Helaas, je bent niet door naar de volgende ronde

Waarom je grootste successen beginnen met een nee, hoe beoordelingsvermogen wint van hard werken, en: 95 procent van onze defensie-invoer lekt weg naar Amerika.

Hi. On reflection and in consultation with Brendan, I’m sorry to say that there is not a place for you on the team this year. I expect you are aware that you are just too far behind the standard needed for the team.

Het was de laatste week van het voorseizoen van Oxford University Boat Club, september 2023, en ik werd uit de selectie gezet via WhatsApp. Niet alleen kon ik The Boat Race op mijn buik schrijven; ik was te slecht om bij de club te horen, en te onbelangrijk om voor de mededeling te bellen.

I expect you are aware.

Het werd brandstof. Een jaar lang trainde ik grotendeels alleen. Toen het voorseizoen van 2024 aanbrak, had ik blaren op mijn handen en striemen op mijn billen van een zomer op het roeiapparaat. Elke dag roeide ik twintig kilometer op een snorrende ergometer.

Deze keer mocht ik blijven, en trainde ik een jaar tussen olympische medaillewinnaars als Tom Mackintosh en Nick Rusher. Uiteindelijk veroverde ik mijn plek in The Boat Race als lichtgewicht. (We verloren.)

Voor Instagram-volgers en LinkedIn-connecties is die deelname aan The Boat Race het hele verhaal, zij weten niets over dat appje op donderdag 28 september 2023, en de hobbelige jaren die eraan voorafgingen. Zo gaat het meestal met onze prestaties, of het nu werk of sport betreft. We verdoezelen mislukking en etaleren succes.

En toch, als er één rode draad loopt door alle prestaties waar ik trots op ben, dan is het dat ik eerst faalde: door Oxford werd ik afgewezen, bij De Correspondent afgewimpeld, en mijn opiniestukken wilde niemand hebben.

Hier is mijn anti-CV, een onvolledig overzicht van afwijzingen, mislukkingen en vernederingen:

Volop delen we de beste versie van onszelf op sociale media: de promotie en de nieuwe baan, de uitgelopen marathons en triatlons, zielsgelukkige foto’s met vrienden en partners. Zelden tonen we de ‘Na zorgvuldige afweging’-mails die je vertellen dat je (nog) niet goed genoeg bent voor je ambitie. Zo creëren we een spiegelparadijs van perfecte leventjes.

Het eerste probleem hiermee is dat dankbaarheid moeilijker wordt als je dagelijks de meest indrukwekkende prestaties van anderen voorgeschoteld krijgt. Maar het tweede, en wat mij betreft grotere, probleem is dat we het belang van falen vergeten.

Succes is een functie van weerbaarheid. Elk groots werk kent zijn vervelende kanten, zijn tegenstrijdigheden, zijn doodlopende paden. Niets van betekenis komt zonder belemmeringen. Het gaat erom hoe je daarmee omgaat. Winnaars onderscheiden zich door thuis te raken in het ongemak. Wie ongemak, afwijzing en falen kan verdragen, is tot alles in staat.

Probeer — uiteraard na het lezen, liken en massaal delen van deze post — zelf eens je anti-CV op te schrijven. Van basisschool naar middelbare naar studie naar het werkende leven. Het voelde voor mij alsof er een luchtbel uit mijn buik werd gehaald. Plotseling zie je: al die mislukkingen, en ik ben nu hier, en het gaat prima.

Misschien had ik ze wel nodig.

Vers van de pers

• Man, word sexy. Eerder schreef ik in deze nieuwsbrief dat vrouwen veel vaker bewust voor het single-leven kiezen dan mannen. Oftewel: relatief veel mannen halen de drempel om uit het single-leven te stappen niet. Als man kun je je heil zoeken in looksmaxxing: jezelf zo aantrekkelijk mogelijk maken. In een nieuw essay voor De Correspondent opper ik een andere aanpak: lovemaxxing. Veel van mijn vrienden zijn vrouw, en een bijkomend voordeel is dat je dan behoorlijk wat wijsheden en frustraties over mannen opvangt (oké, vooral dat laatste). Van hen leerde ik dat de meest voorkomende mannelijke gebreken weinig met hun biceps te maken hebben. In het essay schrijf ik zonder filter op wat een man volgens mij sexy maakt.

Leestips

• Het mysterie van het goede oordeel: als we over succes praten, gaat het al gauw over intelligentie versus hard werken, maar er is iets wat zwaarder weegt: beoordelingsvermogen. Waar besluit je überhaupt je aandacht aan te besteden, en hoe weeg je de keuzes die ertoe doen. Janan Ganesh schrijft over leeftijdsgenoten die slimmer zijn en harder werken, en desondanks neerslachtiger zijn geëindigd dan hij. Wat de doorslag geeft in een gelukkig leven is misschien iets veel minder romantisch dan het Einstein-gen of de grindset: he made relatively few tactical errors.

• Antisemitisme: in de Financial Times beschrijft Robert Shrimsley zeer kwetsbaar hoe Britse Joden hun leven in de publieke ruimte vernauwen — mannen die nadenken voor ze een kippa opzetten, kinderen die hun davidster onder hun shirt verstoppen, zijn eigen zoon die ontkent Joods te zijn wanneer hij wordt geïntimideerd in een kroeg. Er zit vanzelfsprekend geen enkele tegenstrijdigheid tussen je verzetten tegen de genocide in Gaza en je verzetten tegen elke vorm van antisemitisme, in Engeland of in Nederland. In beide gevallen blijf je loyaal aan hetzelfde, aan rechtvaardigheid.

Uit mijn kladblok

• Defensiemiljarden: We gaan 5 procent van de economie aan defensie uitgeven. Begrijpelijk, na Oekraïne en Trump, maar waar komt dat geld terecht? Ik stuitte op een pijnlijk datapunt: we importeren bijna al ons grote materieel, en ruim 95 (!) procent ervan komt uit de Verenigde Staten. Volgens het CPB is de economische multiplier van onze defensie-uitgaven bijna nul. Oftewel: zolang er geen oorlog komt (afkloppen), maken we straks honderden miljarden over aan Amerikaanse wapenproducenten, zonder economische of technologische voordelen. Dat kan slimmer. In het regeerakkoord staat 500 miljoen euro gereserveerd voor de Nederlandse variant van DARPA: het Nationaal Agentschap voor Disruptieve Innovatie (NADI). Knappe koppen van onder meer het Delta Instituut buigen zich er nu al over. Ook ik heb (op vrijwillige basis) meegedacht, want ik zie in het NADI een mogelijke bestemming voor Nederlands absoluut toptalent — een plek waar de slimste mensen nieuwe technologieën uitvinden en opschalen, in plaats van slides klussen op de Zuidas. Ik denk dat we nog heel veel van het NADI gaan horen.

Vragen aan jou

• Welke afwijzing of mislukking zou bovenaan jouw anti-CV staan, en wat heeft die je gebracht?

• Wat vind jij van de 5 procent NAVO-norm, en wat heeft een instituut als NADI nodig om die miljarden om te zetten in economisch en maatschappelijk rendement?

• Poll van de week

Dat was ‘m weer, ik wens je een heel fijne donderdag!

Als je deze nieuwsbrief de moeite waard vindt: een like of abonnement is lief.

PS. Ik ben deze maand ambassadeur voor Mei Socials Vrij, en het leven zonder scrollen of posten is prettig. Je kunt nog altijd instappen.

PPS. Vorige week kwam er geen nieuwsbrief, want Kaat en ik fietsten van de Vesuvius naar de Etna: de Two Volcano Sprint, een ultramarathon van 1.225 kilometer en 25.700 hoogtemeters in zeven dagen. We kwamen als laatste over de finish, maar toen was 40 procent al afgehaakt. Het was een testrit voor iets groters, maar daarover later meer.